آدم آورد بدین دیر خراب آبادم
موضوع جلال آل احمد در تاریخ ما مسئله بسیار قابل تأملی است. البته تمنایی كه جلال داشته است شاید محقق نشود و این تمنا چیزی نبود غیر از عدالت. جلال میخواست یك دنیای عادلانهای را در ایران و بعد در جهان سوم ـ به تعبیر جامعهشناسان ـ پیریزی كند. به هر حال این دنیای عجیب و غریب كه ما در آن زندگی میكنیم تمنایی در آن وجود دارد كه تمنای جلال نیست. كسی دنبال عدالت نیست، البته شاید در حرف این باشد ولی درعمل نیست.
«شیر سنگی» نام مستندی راجع به محرومیت یكی از روستاهای غرب كشور است و این یكی از صدها و هزارها روستایی است كه از نعمت برق برای تماشای برنامههای صدا و سیما محروم است. و این فقط یكی از محرومیتهای چنین روستاهایی است.
وحید چاووش ـ كارگردان برنامه ـ حرفهایی زده یأسآلود و امیدآفرین.
پانوشت: شبکه سه سیما یکی دو سال پیش در یکی از ساعتهای پر بیننده خود مستندی را پخش کرد که هم از فنی خوش ساخت بود و هم از لحاظ مفهومی جزء آثاری بود که سالهاست خبری از آن در سیما نیست. نام وحید چاووش در انتهای این اثر ما را به صرافت انداخت که داستان شیر سنگی را تک نگاری کنیم٬ اما فرآیند پیدا کردن چاووش کارگردان این اثر چند ماهی طول کشید٬ درست فهمیده بودیم او از برنامه سازان رسمی تلوزیون نبود(البته امیدوارم این مستند را دیده باشید!)
اشاره:
اولین کتابی که از او خواندم "روی ماه خداوند را ببوس" بود و بعد از آن یکی دو داستان کوتاهش را در مجله کیان خواندم.البته در آرشیو ماهنامه سوره. حاشیه گفتگوی نسبتا مفصلی که در ادامه می خوانید، پس از انتشار کتابهای "چند روایت معتبر" و "عشق روی پیاده رو " انجام شده بحث در مورد یکی دو داستان مجموعه عشق روی پیاده رو بود که شباهت زیادی به فیلمفارسی پیدا کرده بود و تازه بحثمان گل انداخته بود که آقای مستور تلفنا-غلط تر از این نمی شد - احضار شدند و گفتگوی تلفنی طولانی ما بوسیله زنگ تلفن همراه به پایان رسید. در یک کلام با وجود برخی انتقادات مستور استاد داستان های کوتاه عاشقانه است آنهم نه از نوع سانتیمانتال،لوث و نچسب بازاری بلکه عاشقانه هایی می نویسد که تو می توانی لمسش کنی و در وجود آدمهای ساده اطراف خودت روایت های معتبری از آن را ببینی؛ روایات معتبری از عشق و کشتن!
در مورد انقلاب اسلامی و وقایع تاریخی همزمان با شكلگیری آن آثار متعددی بهچاپ رسیده است كه محصول فعالیت جریانهای مختلف سیاسی و ایدئولوژیك ایران معاصر است. در این میان مراكز تاریخنگاری خارج از كشور كه برخی از آنها توسط رجال سیاسی و فرهنگی عصر پهلوی و برخی دیگر توسط مراكز نظامی و گاه دانشگاهی غرب اداره میشوند طیف وسیعی از این جریان را تشكیل میدهد.
آنچه میخوانید گفتوگویی است با آقای قاسم تبریزی پژوهشگر مؤسسه مطالعات و پژوهشهای سیاسی، در بازكاوی جریانهای تاریخنگاری انقلاب اسلامی در آن سوی مرزها.
